ทำงานเหนื่อย หิว อยากรีบกลับไปพักผ่อน

แต่พอกลับไปถึง ผมกลับไม่รู้สึกว่าได้กลับบ้าน

ทั้งที่มันก็คือที่ที่เดิมที่อยู่ แต่ความรู้สึกมันไม่ใช่

 

เทียบกันแล้ว เวลาที่ผมอยู่กับคุณ

ไม่ว่าที่ไหน

ผมยังจะรู้สึกอบอุ่นมากกว่า

การที่ได้กลับไปเจอคุณในแต่ละวันต่างหาก

ที่ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่น

ว่าได้กลับบ้าน

 

บ้านคือที่คุ้มกันร่างกายเราจากสภาพแวดล้อม

ความร้อน ความหนาว ฝน แดด ฝุ่น ควัน

นอกจากนั้นบ้านคือที่ที่เราคุ้นเคย ทำให้รู้สึกอุ่นใจ

 

แต่ความอุ่นใจนั้นเกิดขึ้นจากคนที่เราอยู่ด้วย

ไม่ใช่ที่ที่เราอยู่

ต่อให้ผมไม่ชอบห้องที่เราอยู่กันตอนนี้ซักแค่ไหน

ผมก็ไม่ได้นึกถึงความชอบ หรือ ไม่ชอบมันเลย

เมื่อมีคุณ

 

ผมบอกกับคุณอยู่บ่อยๆ

ว่าความสุขที่สุดของผมคือได้เข้านอนข้างๆคุณ

แล้วตื่นมาโดยมีคุณอยู่ข้างๆ

 

ที่นอนของผมไม่ต้องใหญ่ ไม่ต้องหนา ไม่จำเป็นต้องนุ่มสบาย

ขอแค่เป็นที่ที่ผมได้นอนกับคุณ

ที่ทำให้ผมหลับสบาย

คือแผ่นหลังคุณ ต้นแขนคุณ

มือของคุณที่ผมกุมอยู่ ที่ลูบหัวผม

 

ผมตื่นขึ้นมากลางดึก แล้วไม่สามารถนอนต่อได้

กระสับกระส่ายอยู่ไปมา

แต่เมื่อคุณกอดผม ผมก็แทบจะหลับในทันที

 

คุณรู้มั้ย สิ่งต่างๆเหล่านี้มีค่ากับผมมาก

ผมอยากจะบอกว่า ผมจะไม่ยอมแลกมันกับอะไร

แต่ในความเป็นจริง ผมก็พูดอย่างนั้นไม่ได้

 

เวลาของเรากำลังจะหมด

จากนี้ผมจะไม่ได้นอนอยู่ข้างๆคุณทุกวันแล้ว

กลับจากทำงานเหนื่อยๆก็จะไม่ได้เห็นหน้าคุณ

ความสุขที่สุดของผม กำลังจะหายไปแล้ว

 

แต่ไม่ใช่เราไม่รักกัน

แต่ชีวิตต้องก้าวไปข้างหน้า..ใช่มั้ยครับ

คุณโตขึ้น ผมโตขึ้น

หน้าที่การงานที่โตขึ้น คือสิ่งสำคัญ

ที่จะสร้างโอกาสให้เราได้อยู่ด้วยกันอย่างที่เราต้องการในอนาคตใช่มั้ยครับ

(เอ๊ะ! หรือว่าผมต้องการคนเดียว ^^' )

 

ช่วงนี้ผมคอยบอกตัวเองว่า

ดีเท่าไหร่แล้ว ที่ยังอยู่ใกล้ๆกัน

ดีเท่าไหร่แล้ว ที่ไม่ต้องไปอยู่ในที่ที่ไม่สามารถขับรถไปหาได้

ดีเท่าไหร่แล้ว ที่ไม่ต้องไปอยู่ในที่ที่เวลาของเราเดินไม่ตรงกัน

 

บางครั้งเราก็ต้องยอมเสียบางอย่าง เพื่อได้บางอย่าง

คุณรู้ไว้นะครับ..ผมไม่อยากได้อะไรหรอก..ถ้าต้องเสียคุณไป

(ยกเว้นเงินซักร้อยล้านครับ อาจจะซื้อผมได้ ฮ่า ฮ่า)

 

แต่นี่ผมไม่ได้เสียคุณไปนี่นา

อาจจะดีกว่าเดิมก็ได้

ไม่ได้เจอผมทุกวันอย่างตอนนี้

ระวังจะทนคิดถึงผมไม่ได้ก็แล้วกัน

ส่วนผมน่ะ ไม่ต้องห่วง

คิดถึงคุณโคดๆอยู่แล้ว

 

เฮ้อ..คุณไม่อยู่แค่ไม่กี่วัน ผมก็เหงาโคดๆแล้วอ่ะ

 

 

• ผมภูมิใจในตัวเองนะครับ ที่ทำงานได้เห็นผล ได้ก้าวหน้าขึ้น (เงินเยอะขึ้น อันนี้สำคัญที่สุด) คุณภูมิใจในตัวผมมั้ย
• ผมภูมิใจในตัวคุณนะครับ ตอนนี้คุณอาจจะกังวลกับหน้าที่รับผิดชอบใหม่ แต่ผมมั่นใจว่าถ้าได้เรียนรู้ คุณจะสามารถทำได้ดีแน่นอน
• ผมมั่นใจในตัวคุณนะครับ เวลาที่ผ่านมาอาจจะมีช่วงเวลาที่ไม่เข้าใจกันบ้าง บางครั้งอาจจะดูเหมือนเราสื่อสารเหมือนมาจากคนละเผ่า ผมขอโทษคุณด้วยนะครับ
• ผมยังยืนยันคำเดิมครับ ว่าคุณคือคนรักที่ผมภูมิใจ..มากด้วยนะ
• รักนะครับ..บักหำ

 

edit @ 25 Jan 2008 08:56:03 by Formula 25

บล็อกนี้มีเนื้อหาไม่เหมาะสมกับเยาวชน

.

ไม่น่าเชื่อว่าผมกับคุณเพิ่งจะเคยไปทะเลด้วยกันเป็นครั้งแรก

แถมทะเลที่เราไปเราต่างคนต่างก็ไปกันมาหลายครั้งแล้ว

(เราอยู่เมืองชายทะเล เพราะงั้นการไปกินข้าวริมทะเลที่ทำบ่อยๆนั้นไม่นับนะครับ)

.

คราวนี้ไม่ใช่อารมณ์ฮันนีมูนเหมือนคราวไปเชียงใหม่

แต่ไปกับเพื่อนๆอีกสามคนของคุณ

(หนึ่งในนั้นคือไอ้หน้าหวานคนที่ขโมยจูบคุณ ไอ้หน้าหวานคนที่ผมคงไม่สามารถเรียก"เธอ"ว่าไอ้หน้าหวานได้อีกแล้ว)

.

.

ก่อนหน้านี้ถ้าใครมาบอกว่าคุณจะทำแบบที่ทำตอนอยู่ทะเลด้วยกัน

ผมคงเถียงเค้าขาดใจเลยว่า...ไม่มีวัน

.

.

ใครจะไปคิดว่าจะได้กอดคุณในทะเล

ใครจะไปคิดว่าจะได้ซบไหล่คุณบนเรือ

ใครจะไปคิดว่าจะได้นอนหนุนตักคุณริมหาด

ใครจะไปคิดว่าจะได้เตะบอลกับคุณริมทะเล

ใครจะไปคิดว่าจะได้ตื่นเต้นกับคุณในห้องน้ำร้านอาหาร

.

.

.

น้ำสวย

ฟ้าสวย

ดาวสวย

คุณสังเกตุเห็นมั้ย

.

.

ถึงแม้จะมีอะไรอีกหลายๆอย่างที่ผมอยากทำกับคุณ

เดินจูงมือคุณริมทะเล

นอนกับคุณริมทะเล

ขโมยจูบคุณริมทะเล

แต่ที่เกิดขึ้นผมก็โคดแฮปปี้แล้วครับ..

.

.

.

คุณเสียผมไป ผมเสียคุณไป

เพราะอย่างนี้ใช่มั้ย เราถึงรู้สึกถึงคุณค่าของกันและกันอย่างทุกวันนี้

.

.

ทุกวันนี้ผมเชื่อว่าผมกับคุณมีความแตกต่างกันมากกว่าความเหมือน

ผมไม่ใช่คนที่คล้ายคุณเท่าไหร่

แต่เพราะอย่างนั้นหรือเปล่า ผมถึงรักคุณ

เพราะอย่างนั้นหรือเปล่า คุณถึงรักผม

.

และเพราะว่ารักหรือเปล่า ผมกับคุณถึงอยู่ด้วยกันได้

.

.

.

เคยได้ยินข้อความนี้มั้ยครับ

.

ความรักไม่ใช่การมองตากัน แต่เป็นการมองไปในทิศทางเดียวกัน

.

ทุกวันนี้ผมเชื่อว่าเรามองไปในข้างหน้าเหมือนกัน..

มองไปในสิ่งเดียวกัน..

.

.

คุณจะรู้สึกดีๆกับผมแบบนี้ไปอีกนานมั้ย..ผมไม่รู้

แต่ผมก็ยังคงอยากมีคุณอยู่ข้างๆแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ..

.

.

.

.

เฮ้ออออ..แย่จังครับ

.

.

ผมรู้สึกเหมือนผมตกหลุมรักคุณอีกครั้งแล้วล่ะ..

.

.

.

• ปกติถ้าไปกันแค่สองคนคุณคงไม่กล้าขนาดนี้หรอก แต่นี่ไปกับ"เจ๊ๆ"สามคน มันก็ไม่เหลืออะไรให้จินตนาการแล้วจริงๆ ^^'
• ก็เห็นอยู่ว่ามีผู้ชายพิเศษมาเที่ยวกันเยอะแต่ผมเพิ่งรู้ว่าเสม็ดมี gay beach ด้วย!!
• จริงๆช่วงนี้ก็หวั่นๆใจนะครับ ยังไม่แน่ว่าจะต้องแยกกันรึเปล่าเพราะเรื่องงาน แต่บอกได้เต็มปากเลยครับ ว่าช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดช่วงหนึ่งในชีวิตของผมเลยล่ะ

ปล. ผมเสียดายสิ่งที่เคยเขียนไว้จริงๆ อารมณ์+อารมณ์=0 ตอนนี้รู้ซ฿งแล้วครับ มีใครเซฟบล็อกเก่าๆผมไว้บ้างหรือเปล่าครับ อยากได้จัง

Happy Anniversary ครับ

ถึงตอนนี้ผมกับคุณก็ผ่านอะไรต่อมิอะไรมามากมาย ชนิดที่เรียกว่าตอนเริ่มคบกันคงไม่คิดว่าจะได้เจออะไรอย่างนี้ ทั้งดีและร้าย

ต่อจากนี้หลายๆอย่างอาจจะเปลี่ยนแปลงไป แต่ผมดีใจที่ในวันนี้ยังมคำว่าเรา เรื่องที่เกิดขึ้น ทำให้ได้เรียนรู้กันทั้งคุณและผม

ดีใจนะครับ ที่เราโตขึ้นมาอีกระดับนึงแล้ว

เดินกันมาสองปี..อาจจะไม่มากมายอะไร..แต่มีความหมายกับผมมากครับ

ปัญหาและข้อขัดแย้งที่เกิดขึ้น ทำให้เราได้รู้จักตัวเอง รู้จักอีกฝ่ายในมุมมองที่กว้างขึ้น ลึกขึ้น

และที่สำคัญคือรู้ความต้องการของตัวเอง

คนสองคนคบกัน ผมว่าไม่ใช่เรื่องยากที่จะคบกันไปเรื่อยๆ

ถ้าคนสองคนนั้นรักกัน มีความเข้าใจ และพร้อมจะให้อภัย

มันฟังดูเก่าๆ ซ้ำๆใช่มั้ยครับ แต่ผมพูดอย่างอื่นไม่ได้หรอก เพราะมันจริง

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

บางทีผมคิดว่าชีวิตมนุษย์นั้นคือการทดลองของใครหรืออะไรซักอย่าง

ในตัวคนแต่ละคนมีองค์ประกอบที่แตกต่างกัน ตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อย เช่น

ตัวอย่าง A: มีความอ่อนไหว 19.25 หน่วยมีความจริงใจ 235.7 หน่วย มีความรับผิดชอบ 67.8 หน่วย มีความซื่อสัตย์ 77.8 หน่วย ฯลฯ

ตัวอย่าง B: มีความอ่อนไหว 10.98 หน่วย มีความจริงใจ 241 หน่วย มีความรับผิดชอบ 52 หน่วย มีความซื่อสัตย์ 67.9 หน่วย ฯลฯ

แล้วจับเอาคนแต่ละคนนั้นมาทดลองโดยการให้มีความสัมพันธ์กัน คบหากัน ไม่ว่าจะในฐานะอะไรหรือรูปแบบไหน

เพื่อพิสูจน์สมมติฐานว่าคนสองคนรักษาความสัมพันธ์ไว้ได้ดีหรือเปล่า

ใส่ตัวแปรหรือบททดสอบสำหรับตัวอย่าง A และตัวอย่าง B แล้วดูความสัมพันธ์ของ 2 ตัวอย่างนั้นจะเป็นยังไง

ได้ผลลัพท์ก็จดบันทึกเพื่อสร้างตัวอย่างใหม่ที่มีความแตกต่างในรายละเอียดไปเรื่อยๆ

การทดลองนี้ยังไม่จบ ตัวอย่างใหม่เกิดขึ้นมาทุกๆวันบนโลกที่เป็นห้องทดลองนี้

ทุกคนล้วนเป็นตัวอย่างในการทดลอง

ดีใจนะครับ ที่ได้มาจับคู่ทดลองกับคุณ

การทดลองจะดำเนินต่อไปยังไงก็เป็นเรื่องของอนาคต

แต่ผมว่าพื้นฐานตัวอย่างแบบผมและคุณก็น่าจะไปด้วยกันได้นะ

นักทดลองคงจะเตรียม รัก-เข้าใจ-อภัย สำหรับความสัมพันธ์ของเรามากพอจนเราเดินกันมาได้ถึงวันนี้ (เอาน่า ถึงแม้จะมันจะถูลู่ถูกังบ้างในบางอารมณ์ ^^')

ไปผจญภัยในห้องทดลองด้วยกันเรื่อยๆนะครับบักหำ..